Politics meets Yo Momma?
Naar aanleiding van de rel binnen de VVD deze week schreef nrc.next over de ver-IK-king van de politiek, de zogenaamde personendemocratie. In plaats dat het debat over het programma, de plannen of andere inhoud gaat, neemt de discussie rondom de poppetjes toe. ‘Op de man spelen’ en andere ‘Trashtalk’ wordt hierbij niet geschuwd. Vorm en geloofwaardigheid van de politicus worden dus steeds belangrijker. Sinds Fortuyn nemen de partijprogramma’s in belang af, terwijl het meer en meer draait om de uitstraling van de politicus. In de VS is dit normaal. En veel kiezers vinden het prettig. Personen maken namelijk een politieke boodschap een stuk tastbaarder dan bijvoorbeeld een Liberaal Manifest.
Tegelijkertijd maakt deze ontwikkeling politieke partijen instabiel. Niet alleen omdat ze overgelaten zijn aan de grillen van één persoon, maar ook omdat de hele partij kwetsbaarder wordt voor het oude “Ad Hominem” argument. Het ‘op de man spelen’. Zo werd Bos dit jaar, net als John Kerry, een draaier genoemd. Maar het kan altijd een trapje erger. Zie bijvoorbeeld MTV’s ‘Yo Momma’. Een heerlijke platte strijd over wie de beste ‘trashtalk’ heeft. Misschien de kweekvijver voor onze nieuwe politici?
Is dit het politiek slagveld van de toekomst? Hier is alvast een impressie van een ‘Yo Momma-battle’ tussen Bush en Chavez:
