Gewelddadige games: verbieden of niet?
Gewelddadige games staan al een tijdje ter discussie. Precies een jaar geleden verwondde een 18-jarige Duitse student elf mensen, waarna hij zelfmoord pleegde. De jongen was verslaafd aan het spelen van videospellen. Europees Commissaris Franco Frattini zette het onderwerp in Brussel op de politieke agenda, nadat hij het spel The Rule of Rose had gezien. Hij was geschokt door het psychische en fysieke geweld tegen een jong meisje in het spelletje. Dat leidt vast tot geweld in de echte wereld, zo meende hij.
Naar aanleiding van het uitbrengen van de uiterst gewelddadige game Manhunt 2 (schokkende beelden) vroeg PvdA-kamerlid Jeroen Dijsselbloem eerder dit jaar al of de verkoop van het spel in Nederland verboden kon worden. Minister Ernst Hirsch Ballin van Justitie liet weten dat hij op basis van de huidige wet alleen verkoop aan jongeren onder de 16 jaar aan banden kan leggen.
Een meerderheid van de Tweede Kamer wil nu dat de minister met een wetswijziging komt die een algeheel verbod op extreem gewelddadige computerspellen mogelijk maakt. Een motie van SGP-Kamerlid Kees van der Staaij kreeg bijval van de SP, PvdA en de liberale (?) VVD.
Munitie voor debat
Het is – zelfs voor een absolute leek op dit gebied – niet zo lastig om argumenten vóór en tegen een dergelijk verbod te verzinnen. (En anders staat hier wat extra inspiratie.) Het is typisch een voorbeeld van een stelling die je eenvoudiger op een zeepkist op de markt kunt verdedigen, dan op een debattoernooi. Veel emotionele argumenten vallen aan de kant van de voorstanders, terwijl de rationele argumenten overwegend aan de kant van de tegenstanders vallen.
Voorstanders kiezen er vaak voor gewelddadige games te verbieden omdat zij zouden leiden tot gewelddadig gedrag. Ze benadrukken hoe juist het interactieve element de spellen fundamenteel anders maakt dan geweld op film en televisie. Dit is zéér lastig te bewijzen. Voorzover mij bekend zijn wetenschappers er nooit in geslaagd een causale relatie te bewijzen tussen gewelddadige games en gewelddadig gedrag. Sterker nog: uit onderzoek zou juist blijken dat games een goede uitlaatklep vormen voor agressie.
Publieke moraal
Een slimmere insteek is daarom waarschijnlijk om de waarden te benadrukken die een overheid wil hooghouden in de samenleving. De staat, zo is het argument, heeft meer verantwoordelijkheden dan het zorgen voor veiligheid en waarborgen van de rechtsorde. De staat moet ook een publieke moraal hooghouden.
Zo keerde minister Ronald Plasterk van Onderwijs zich in zijn Emancipatienota tegen de “seksualisering van de samenleving” en het beeld van de vrouw als lustobject. PvdA-Kamerlid Harm Evert Waalkens wil een verbod op seks met dieren en zijn partijgenoot Jeroen Dijsselbloem waarschuwt voor porno op mobieltjes. (Dit alles uiteraard in het teken van de permanente campagne van de PvdA. Bleek onlangs niet uit Motivaction-onderzoek dat kiezers die twijfelen tussen CDA en PvdA veel waarde hechten aan ‘normen en waarden’?)
De lijn van de voorstanders is duidelijk. De overheid moet een bepaalde moraal hooghouden. Zelfs als extreem gewelddadige games niet tot geweld leiden, dan zijn zij nog steeds verwerpelijk. Zij dienen geen enkel nut en kunnen dus beter verboden worden. Met zo’n lijn neem je tegenstanders de wind uit de zeilen bij de voorspelbare vraag waarom een algeheel verbod beter werkt dan een verbod op de verkoop aan kinderen.
Over Socrates en Rock ‘n Roll
Tot zover de voorstanders. Wat kunnen de tegenstanders met deze stelling? De meest interessante argumentatie tegen een algeheel verbod op gewelddadige games kwam ik tegen in The Economist, niet toevallig de bijbel voor wedstrijddebaters. Het blad plaatst de discussie op bijzonder originele wijze in historisch perspectief. De aardigste passages wil ik jullie niet onthouden:
Scepticism of new media is a tradition with deep roots, going back at least as far as Socrates’ objections to written texts, outlined in Plato’s Phaedrus. Socrates worried that relying on written texts, rather than the oral tradition, would “create forgetfulness in the learners’ souls, because they will not use their memories; they will trust to the external written characters and not remember of themselves.” (He also objected that a written version of a speech was no substitute for the ability to interrogate the speaker, since, when questioned, the text “always gives one unvarying answer”. His objection, in short, was that books were not interactive. Perhaps Socrates would have thought more highly of video games.)
Novels were once considered too low-brow for university literature courses, but eventually the disapproving professors retired. Waltz music and dancing were condemned in the 19th century; all that twirling was thought to be “intoxicating” and “depraved”, and the music was outlawed in some places. Today it is hard to imagine what the fuss was about. And rock and roll was thought to encourage violence, promiscuity and satanism; but today even grannies buy Coldplay albums.
Een kloof tussen generaties?
Volgens het gezaghebbende tijdschrift ligt de kern van het probleem in een kloof tussen generaties. Reacties van jongeren op het wetsvoorstel lijken dat te bevestigen, zie onder meer Tweakers.net en NieuwNieuws.nl. En dus komt het uiteindelijk allemaal wel goed, volgens The Economist:
[The] controversy over gaming, as with rock and roll, is more than anything else the consequence of a generational divide. Can the disagreements between old and young over new forms of media ever be resolved? Sometimes attitudes can change relatively quickly, as happened with the internet. Once condemned as a cesspool of depravity, it is now recognised as a valuable new medium, albeit one where (as with films, TV and, yes, video games) children’s access should be limited and supervised. The benefits of a broadband connection are now acknowledged, and politicians worry about extending access to the have-nots. Attitudes changed because critics of the internet had to start using it for work, and then realised that, like any medium, it could be used for good purposes as well as bad. They have no such incentive to take up gaming, however.
Eventually, objections to new media resolve themselves, as the young grow up and the old die out. As today’s gamers grow older—the average age of gamers is already 30—video games will ultimately become just another medium, alongside books, music and films. And soon the greying gamers will start tut-tutting about some new evil threatening to destroy the younger generation’s moral fibre.
Al met al voldoende munitie voor een leuk debat, lijkt me. Zéker voor scholen die willen oefenen met debat. Niet voor niets ben ik hem al een aantal keer tegengekomen op (internationale) debattoernooien. Een goede debatstelling voor dit onderwerp? De verkoop van extreem gewelddadige games moet verboden worden. Succes!
Leuk initiatief, deze debatanalyses! Nuttig leesvoer naast de Economist, Foreign Affairs, NRC Handelsblad en een hele rits boeken / websites
Nee serieus: goed bezig Lars!
Thanks. Ik wil elke twee weken een stelling onder de loep nemen. Nog suggesties voor een andere aanpak? En natuurlijk: een onderwerp voor de volgende analyse!
Heeey! Haha wij hebben gedebatteerd met de stelling:
Gewelddadige schietspellen moeten verboden worden onder de 18 jaar.
Wij waren de tegenstanders en hebben gewonnen! Overigens zijn er nog zoveel meer argumenten voor deze stelling dan hier staan!
Maar toch bedankt!
Ciao!
Gefeliciteerd Bernadette & Céline, leuk! Waar hebben jullie over dit onderwerp gedebatteerd?
Hey, kijk nou:
http://www.nieuwnieuws.nl/archives/tech/2008/03/games_met_helden_veroorzaken_a.html
Heej, ik moet het bij nederlands ook over dit onderwerp hebben en ik weet niet of iemand nog een paar ijzersterke argumenten heeft, zo ja plaats ze dan hiera.u.b.
Heej, laten we eens kijken wie welke misdaden pleegt. Wedden dat er geen verband is met die spelletjes?
Dus simpel: check de feiten en kijk welke conclusie daaruit komt rollen, zou zomaar de stelling onderuit kunnen halen.
Dankjewel, ik ben bezig een betogende spreekbeurt te schrijven en heb veel aan uw artikel gehad.
Sam,
@Sam Top!