Hoe winnen politici het vertrouwen terug?
Slechts één op de acht Nederlanders heeft vertrouwen in politici. Dat blijkt uit een onderzoek door uitgeverij Reader’s Digest naar — ja, u leest het goed — European Trusted Brands. Een kijkje op de site van Reader’s Digest leert ons dat wij Nederlanders vooral veel vertrouwen hebben in brillen van Hans Anders, energie van Eneco en fietsen van Gazelle. Als het gaat om beroepen, dan vertrouwen we vooral de brandweer (93%), vliegtuigpiloten en verpleegkundigen (beiden 91%). Maar politici vertrouwen we dus niet. Die zijn zelfs minder betrouwbaar dan journalisten, vakbondsleiders, financieel adviseurs, voetballers en voor het eerst ook autoverkopers. Hoe zou dat komen?
Trendwatcher Adjiedj Bakas heeft wel een verklaring:
De overheid levert niet datgene waar burgers behoefte aan hebben. We kampen met structurele problemen, maar er komen geen structurele oplossingen. Niet vanuit Nederland en niet vanuit Europa. Dat leidt tot ergernis en wantrouwen in het Nederlands kabinet en in de EU. Er zal een nieuwe generatie politici aan te pas moeten komen om het vertrouwen te herstellen.
Kortom, er zit weinig anders op dan te wachten. Lang te wachten. En misschien komt er dan wel een nieuwe generatie politici, die het vertrouwen van de burgers in de politiek herstelt.
Misschien heeft hij gelijk. Maar ik ben optimistischer.
Ik betwijfel namelijk hoe belangrijk ‘vertrouwen in politici’ daadwerkelijk is. Het begrip is vooral vaag. En de vraag is hoe belangrijk het vertrouwen van een beroepsgroep nou eigenlijk is. Zodra een autoverkoper erin slaagt om het vertrouwen van de klant te winnen, maakt het niet zoveel uit wat de klant over andere autoverkopers denkt. Dat geldt ook voor politici. Toegegeven, misschien is het lastiger om het vertrouwen te winnen als jouw collega’s allemaal een slecht imago hebben. Het biedt echter ook een hoop kansen. Kansen voor politici die er wél in slagen het vertrouwen van een grote groep kiezers voor zich te winnen.
We hoeven volgens mij niet noodzakelijkerwijs te wachten op een hele generatie politici. Wanneer de meeste burgers tenminste één politicus vertrouwen, is het probleem feitelijk al opgelost.
