Hoe vermijden vrouwen ‘vrouwelijke’ drogredenen?
Vrouwen zijn superieur aan mannen als het om communiceren gaat. Vrouwen kunnen beter luisteren; ze zijn gevoeliger voor lichaamstaal; ze kunnen vijf gesprekken tegelijkertijd voeren en weten waar het over gaat; vrouwen articuleren beter en – last but not least – vrouwen gebruiken dagelijks veel meer woorden dan mannen: gemiddeld ruim 21.000, terwijl mannen na 8.000 woorden ’s avonds echt behoefte hebben aan rust en stilte. Mannen daarentegen hebben een klein voordeel ten opzichte van vrouwen – en daar profiteren ze in debatten, discussies en vergaderingen dan ook flink van:
Een grote woordenschat en de neiging om woorden letterlijk op te vatten.
Dat is het enige waar mannen beter in zijn om hun zwakte op andere gebieden te compenseren. Want wat vrouwen zo goed maakt in communiceren is dat ze niet slechts woorden nodig hebben om de ander te begrijpen, maar veel meer informatie uit ‘de context’ kunnen lezen. Maar juist bij een discussie, vergadering of debat kunnen vrouwen die kwaliteiten maar ten dele benutten. Dit terwijl de – irritante – gewoonte om woorden heel letterlijk te nemen en woorden steeds te willen preciseren daar een groot voordeel is. Lees maar mee hoe Roos en Herman in een “debat” verzeild raken:
Roos: “Je luistert nooit naar me!”
Tekstanalyse: Dit is een stelling die gemakkelijk weerlegd kan worden. Eén voorbeeld volstaat waaruit blijkt dat jij als man wel degelijk naar Roos heb geluisterd.
Herman: “Wat bedoel je met nóóit? Ik ben het soms best met je eens. Maar ik vind alleen dat…”
Roos: “Zie je wel! Je wilt altijd gelijk hebben en je zin doordrijven!”
Herman: “Dat is niet waar! Ik ben het niet altijd met je oneens en ik wil niet altijd m’n zin doordrijven! Gisteren zijn we nog op jouw verzoek naar het strand gegaan! En vorige week zijn we…”
Als we hier een winnaar moeten aanwijzen, wint Herman duidelijk op inhoud. De overhaaste generalisatie van Roos houdt hier niet lang stand. Maar toch is dit een pyrus-overwinning. Roos verwacht van Herman meer inlevingsvermogen in plaats van zout te leggen op slakken.
Wat hier dus aan de hand is dat Roos en Herman een en hetzelfde statement (“Je luistert nooit naar me!”) heel verschillend ervaren: voor Herman is het ook echt een drogreden en een bevestiging voor zijn overtuiging dat Roos (vrouwen in het algemeen?) niet logisch kunnen nadenken. Daarom reageert hij zo fel. Voor Roos is het gewoon een retorische overdrijving en zij zit niet te wachten op een woordspelletje over de letterlijke betekenis van ‘nooit’ en ‘altijd’.
En toch is dat precies waar veel mannen in formele discussies, debatten en vergaderingen hun overwicht en autoriteit vandaan halen. Het is misschien oneerlijk (want te danken aan de slechte communicatieskills van het mannelijke geslacht) maar vrouwen die in zulke situaties heel erg hun best doen om hun woorden zorgvuldiger te kiezen hebben in zulke situaties hebben direct een streepje voor bij hun mannelijke collega’s!
Natuurlijk word ik aangetrokken door de titel van je blog. Maar ik vind je uitwerking onvolledig.
In je voorbeeld laat je Roos degene zijn die ‘alles of niets’-terminologie gebruikt en Herman letterlijk daartegen ingaan op woordkeuze. Mijn ervaring is echter dat juist mannen in alles-of-niets termen spreken…
Verer schrijf je dat mannen een grotere woordenschat hebben. Als vrouwen 21.000 woorden per dag gebruiken en mannen 8.000, is de kans dat vrouwen meer verschillende woorden gebruiken dan niet juist groter?
Na lezing vind ik je titel niet slaan op de inhoud. Beter zou zijn: Hoe krijgen mannen hun gelijk?
Onvolledig is het zeker! Blogs op internet moet je altijd zo verdomde kort houden.
Overigens heb je wel gelijk dat mannen minstens net zo vaak overdrijven als vrouwen (vaker zelfs) en strooien met superlatieven of negatieve terminologie in vergaderingen en speeches (ook hier: meer dan vrouwen). Het verschil zit ‘m echt in het feit dat vrouwen iets minder geneigd zijn om woordspelletjes te spelen dan mannen. Bovendien: een superlatief als ‘awesome’, ‘geweldig’ of ‘hilarisch’ kun je altijd gebruiken: dat communiceert alleen emotie. Woorden als ‘nooit’ en ‘altijd’ nodigen uit tot inhoudelijk bekvechten.
Jongens ontwikkelen (op latere leeftijd) een grotere woordenschat dan meisjes. Op jonge leeftijd ligt het vrouwelijk geslacht mijlenver op kop. De bron kan ik eens voor je opzoeken, als je wilt!