Hoe ga je wél om met (onverwacht) applaus?
Gisteren liet ik zien in een analyse die later zelfs op GeenStijl verscheen, hoe de kersverse leider van GroenLinks Jolande Sap niet kan omgaan met applaus.
Maar hoe moet het dan wél?
De beste manier om met applaus om te gaan is door over het applaus heen te praten. In ieder geval, gedeeltelijk. Mocht je overvallen worden door applaus tijdens je presentatie, kijk de zaal in en lach vriendelijk. Ga weer door met spreken zodra het applaus over zijn hoogtepunt heen is. Voorkom dat er een stilte valt tussen het einde van het applaus en het hervatten van je presentatie.
Dit geeft onbewust hele positieve signalen af aan het publiek over jou als spreker. Door het applaus niet groots in ontvangst te nemen, kom je over als bescheidener. Daarnaast laat je zien dat je meer waarde hecht aan het verder vertellen van je verhaal dan het opeisen van waardering. Met andere woorden: het gaat je om de inhoud. Mensen waarderen passie in anderen.
Dit is een techniek die de beste sprekers (Martin Luther King, Barack Obama) als geen ander beheersen. ‘Surfing the applause’ wordt het genoemd in het Engels. De meeste speeches worden geschreven met dit in het achterhoofd. De tekst na een oneliner waar applaus voor wordt verwacht, zijn niet belangrijk voor het kunnen volgen van de speech.
Pas deze techniek dus toe en ga wél goed om met applaus!
Elke week stuurt Debatrix een overtuigtip waarmee jij je arsenaal aan overtuigingstrategiën kan vergroten. Meld je hier aan om ze elke woensdagmiddag per e-mail te ontvangen!
Deze overtuigtip verscheen eerder hier.
…En als je publiek onterecht applaudiseert moet je natuurlijk zeggen: “Hey, waarom klappen jullie? Zijn jullie dom ofzo?”