Niets. Helemaal niets. Probeer tot jezelf te komen.
Wat betekent dat in de praktijk? Scherm jezelf af van anderen vlak voordat je het podium opgaat. Heb je een assistent, adviseur of collega bij je? Maak afspraken met hen over het moment waarop ze niet meer tegen je mogen praten, of wanneer je gewoon niet meer luistert naar wat ze zeggen.
Deze overtuigtip verscheen eerder hier.
Tijdens trainingen overval ik mijn deelnemers graag met een simpele vraag. Na het noemen van een stelling of een standpunt, vraag ik aan een willekeurige deelnemer: ‘Kun je me hiervoor – in één zin – één argument geven?’
Het komt regelmatig voor dat deelnemers heel lang nadenken. Soms kijken ze eerst verschrikt in het rond, alsof ze willen zeggen: ‘Moet je echt mij hebben?’ Dikwijls geven deelnemers een veel langer antwoord dan waar ik naar vroeg. Soms geven deelnemers aan het volstrekt oneens te zijn met het standpunt die ik hen vraag in te nemen. En ook gebeurt het vaak dat een andere deelnemer direct kritiek levert op het gegeven antwoord.
Deze overtuigtip verscheen eerder hier.
Vorige week trakteerde PVV-kamerlid Lilian Helder ons op een onnavolgbaar mini-college statistiek. Op filmpjessite Dumpert (‘PVV miep snapt statistiek niet’) is te zien hoe ze door haar collega-Kamerleden vervolgens wordt aangevallen. Op internet heeft haar optreden tot de nodige hilariteit geleid. Goed legt Helder haar standpunt dan ook niet uit. Maar wie de moeite neemt om het hele fragment te bekijken (zo’n 4 minuut 30), verbaast zich wellicht nog het meest over het feit dat deze mevrouw Helder nog niet eens heel erg hard door het ijs zakt. Het is één ding om achteraf met ongeloof en ontgoocheling grappen te maken over onnavolgbare logica in een debat, maar het is pas echt knap om onnavolgbare logica in een debat bloot te leggen. Een goede manier om dit te doen is het stellen van korte, simpele vragen. Maar daar slaagde de andere Kamerleden volstrekt niet in.
Het is nog maar twee maanden geleden dat Hillary Clinton het openbaren van 250.000 geheime diplomatieke documenten door Wikileaks scherp veroordeelde: “It puts people’s lives in danger, threatens our national security and undermines our efforts to work with other countries to solve shared problems.” Toen al was er natuurlijk de vraag hoe journalisten, burgers, staten en – godbetert – terroristen de komende tijd om zullen gaan met die enorme berg geheime informatie. Inmiddels kunnen we enkele conclusies trekken. Het meest krachtige argument dat tegenstanders van Wikileaks hanteren is niet dat het lekken van diplomatieke stukken mensenlevens in gevaar brengt, maar dat de informatie die Wikileaks openbaart zo ontzettend veel en zo saai is.
Deze week laaide een debat op die om de zoveel tijd oplaait: het debat over afschaffing van het bijzonder onderwijs. Weinig mensen zullen met droge ogen kunnen beweren dat met het afschaffen/hervormen van dit instituut een groot maatschappelijk probleem wordt opgelost. De enige reden waarom dit debat om de zoveel tijd oplaait is omdat het bijzonder onderwijs niet strookt met liberale idealen. Toch is er één argument om het bijzonder onderwijs in stand te houden: het houdt liberale idealen vitaal.
Toen Ronald Pasterk in 2007 nog minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap was, deed hij één opmerkelijk voorstel dat de status van proefballonnetje nooit is ontgroeid: het schellinkje weer invoeren. Het schellinkje is een soort derde klasse voor de schouwburg, staanplaatsen achterin een schouwburg, voor arme sloebers die zich geen plaatsje op een luxe balkon of in de parterre kunnen veroorloven. Ook tijdens alle recente debatten over bezuinigingen in de kunst- en cultuursector hebben veel ideeën de revue gepasseerd, maar over het schellinkje is het angstvallig stil gebleven. Dat is een gemiste kans. Juist in tijden van bezuinigingen moeten we van de nood een deugd maken. De staanplaats moet terug in de schouwburg.
Deze week werd tafelheer Prem Radhakishun weggestuurd als tafelheer bij De Wereld Draait Door. Aanleiding was natuurlijk de beschuldiging aan het adres van Jean Pierre Geelen dat ’hij het met kleine kinderen zou doen’. Een smaakvolle manier van discussieren is natuurlijk anders, maar toch valt er op de handelswijze van De Wereld Draait Door genoeg aan te merken. Een verdediging voor Prem Radhakishun.
Amusante bespiegelingen over vertrouwen in de rechtspraak afgelopen weekend in Buitenhof. Daags nadat bleek dat het proces Geert Wilders weer opnieuw moet beginnen vanwege succesvolle wraking van de rechters, besloot president van de Hoge Raad Geert Corstens nog maar eens om kritiek te leveren op Wilders’ aanhoudende kritiek op rechtspraak ik Nederland. Het moet maar eens afgelopen zijn met het ondermijnen van het vertrouwen in rechtspraak zonder steekhoudend bewijs. Wilders heeft immers een speciale verantwoordelijkheid als parlementariër om bij te dragen aan de stabiliteit van de rechtstaat. Daarbij past geen aanhoudende kritiek op rechters en hun politieke voorkeur. Maar zo geformuleerd wist Corstens één ding eigenlijk al zeker: die boodschap is aan dovemansoren gericht.
In het basis- en voortgezet onderwijs in Nederland wordt sinds 2008 de strijd aangegaan met pestgedrag van meisjes. Daarmee moet een einde gemaakt worden aan de stille terreur die deze groep sinds jaar en dag aangericht in onze klaslokalen, aula’s en schoolpleinen. De meeste lezers van de Debatblog zijn vermoedelijk opgegroeid in een periode waarin aandacht naar pestgedrag vooral uitging naar de zaken die jongens doen: schoppen, slaan, duwen, spullen afpakken en meer van dat soort kattenkwaad. Maar tegenwoordig weet men ook wel dat de relationele agressie die het vrouwvolk uitoefent minstens zo gemeen en venijnig is. Volgens sommige deskundigen is dit typische pestgedrag van meisjes zelfs schadelijker dan het fysieke geweld dat jongens elkaar aandoen!
Een belangrijk optreden voor president Obama gisteren: een televisie-conversatie met studenten, werkenden, zakenmensen en gepensioneerden bij de Amerikaanse zender CNBC. Obama ligt in de VS flink onder vuur door de Republikeinse Tea Party beweging. Maar ook veel (voormalig) supporters van Obama verwachten snel meer van hun president. Volgens de New York Times had de uitzending soms zelfs het karakter van een therapiesessie voor gedesillusioneerde Obama-supporters. Niettemin zette Obama een simpele maar slimme aanval op de Tea Party beweging in:
Onze experts worden regelmatig
gevraagd bij radio en televisie
Hoe debatteerden de lijsttrekkers
bij de Algemene Beschouwingen?
Lees nu het overtuigboek op basis
van onze succesreeks in nrc.next
Debatrix-oprichter geprezen bij
Europa's beste ondernemers
