Nu zijn er vele beproefde technieken om in te gaan op een klant die om korting vraagt. Maar vandaag een originele: ga niet serieus in op de korting, maar gebruik humor om de klant even op het verkeerde been te zetten.

Bijvoorbeeld zo:

Klant: “Ik neem aan dat ik een flinke korting krijg als ik je twintig dagen inhuur?”
ZZP-er: “Integendeel.” Met een glimlach: “Dan gaan de tarieven omhoog.”
Klant: “Hè? Hoezo?”
ZZP-er: “Nou ja, er is maar één [jouw naam]. Dus als er meer vraag komt, dan gaan de tarieven omhoog.”
Klant: “Hmmm…”
ZZP-er, lachend: “Weet je wat, zullen we de tarieven gewoon gelijk houden?”

Waarom werkt dit?

Uiteindelijk moet een klant jou een opdracht gunnen. Daarbij is het cruciaal dat de klant een plezierig gevoel overhoudt aan het gesprek. Veel klanten vragen standaard om korting onder het motto: nooit geschoten is altijd mis. Met deze tip kun je goed testen hoe serieus de vraag om korting is, waardoor je voorkomt dat je het gesprek onnodig afsluit met een vaak als onplezierig ervaren discussie over het prijskaartje.

Gebruik deze tip alleen wanneer het hele gesprek in een ontspannen sfeer verloopt. Ben je met zijn tweeën? Dan laat deze strategie zich goed combineren met een good cop/bad cop aanpak; dan hoef je niet over jezelf te zeggen dat je schaars bent.

Elke week stuurt Debatrix een overtuigtip waarmee jij je arsenaal aan overtuigingstrategiën kan vergroten. Meld je hier aan om ze elke woensdagmiddag per e-mail te ontvangen!

Hoe dan wel?

Vaak werkt het beter om eerst anderen aan het woord te laten. Luister goed wat de bezwaren zijn, laat de anderen zien dat je goed hebt geluisterd en zet daarna pas je eigen argumentatie uiteen. Eventueel kun je een pakkend voorbeeld achter de hand houden zodat je later in de discussie jouw punt kan verduidelijken met het voorbeeld. Ook kun je de discussie sturen door aan het begin van de vergadering aan te geven welke vragen tijdens dit agendapunt volgens jou beantwoord zouden moeten worden, zonder daarbij jouw standpunt hard neer te zetten.

De aanwezigen zien zo dat je je constructief opstelt en gunnen jou daardoor eerder het gelijk.

Elke week stuurt Debatrix een overtuigtip waarmee jij je arsenaal aan overtuigingstrategiën kan vergroten. Meld je hier aan om ze elke woensdagmiddag per e-mail te ontvangen!

Sta je te dicht bij het publiek, dan kom je al snel intimiderend over voor de eerste rij en mis je oogcontact met de mensen aan de zijkant van de zaal. Sta je te ver van het publiek, dan kom je al snel schuw of ongeïnteresseerd over. En loop je van voren naar achteren, dan kom je gegarandeerd onrustig over.

Vorige week gaf ik tijdens onze masterclass daarom de volgende tip aan één van de deelnemers. Houd je armen recht voor je in een hoek van 90 graden (zie plaatje). Iedereen in het publiek moet binnen het afgebakende gebied vallen. Zo sta je op een ideale plek om contact te houden met alle aanwezigen, zonder dat je op enig moment met je rug naar je toehoorders staat.

Is de indeling van de zaal flexibel? Gebruik deze tip dan – waar mogelijk – voordat de mensen in de zaal zitten, zodat je waar nodig nog met wat stoelen kan schuiven. Zo garandeer je dat jij iedereen kan zien, en iedereen jou!

Elke week stuurt Debatrix een overtuigtip waarmee jij je arsenaal aan overtuigingstrategiën kan vergroten. Meld je hier aan om ze elke woensdagmiddag per e-mail te ontvangen!

Dat kan op twee manieren: door jouw argumenten belangrijker te maken en door het belang van de overige argumenten te verkleinen.

Maak jouw argumenten belangrijker

Bij een goed argument leg je twee zaken uit. Waarom datgene wat jij beweert waar is en waarom het argument belangrijk is voor jouw doelgroep. In praktijk wordt de tweede stap nog wel eens overgeslagen. Dat heeft te maken met de ‘vloek van kennis’: we slaan vaak elke redeneerstap over die voor onszelf vanzelfsprekend is. Zo betoogden veel lijsttrekkers deze week dat hun programma leidt tot de meeste koopkracht. Ze verzuimden echter om de kiezer uit te leggen waarom koopkracht voor hen zo belangrijk is. Vaak is de meest effectieve strategie om eerst het belang van jouw argument voor jouw doelgroep te benadrukken (“de kiezer maakt zich terecht zorgen om de vraag hoeveel geld hij volgend jaar te besteden heeft”), en daarna pas uit te leggen waarom jouw argument waar is (“ons programma leidt tot de meeste koopkracht voor…, dat komt omdat…”).

Verklein het belang van andere argumenten

Een andere strategie kan zijn om uit te leggen waarom andere argumenten minder belangrijk zijn. Dat kun je bijvoorbeeld doen door anderen op een bepaald punt direct gelijk te geven. Daarmee maak je het punt direct irrelevant in de discussie. Leg uit waarom de ander gelijk heeft, maar waarom het punt uiteindelijk niet zo belangrijk is voor jouw doelgroep. Bijvoorbeeld: “In ons programma gaat het eigen risico inderdaad met 70 euro omhoog. Maar daar staat tegenover dat de zorgkosten met meer dan 100 euro dalen. En dat is voor de kiezer uiteindelijk veel belangrijker.”

Eerder verstuurden we een wekelijkse tip waarin we uitleggen hoe je door strategisch toe te geven de argumenten van een ander direct irrelevant kunt maken.

Elke week stuurt Debatrix een overtuigtip waarmee jij je arsenaal aan overtuigingstrategiën kan vergroten. Meld je hier aan om ze elke woensdagmiddag per e-mail te ontvangen!

Maar dit is toch niet historisch?
Toch wel. In vrijwel elke democratie in de wereld voeren de lijsttrekkers van de partijen voorafgaand aan de verkiezingen een debat op televisie. Zo niet in Groot-Brittannië. Daar kunnen we wel de sprankelende debatten volgen van het wekelijkse vragenuurtje (‘Prime Minister’s Questions’), maar werden geen rechtstreekse verkiezingsdebatten georganiseerd. Tot vanavond, dus.

Hoe komt het dat er nooit eerder een verkiezingsdebat werd georganiseerd?
Dat heeft meerdere redenen, volgens Groot-Brittanniëcorrespondent Maaike Veen. In Trouw schrijft ze:

Sinds het eerste rechtstreekse televisiedebat in de Verenigde Staten in 1960 tussen John F. Kennedy en Richard Nixon gingen er stemmen op in het Verenigd Koninkrijk om ook zulke debatten te organiseren tussen de belangrijkste partijleiders. Televisiezenders zagen dat natuurlijk wel zitten, maar de politici niet. Zij zeiden altijd wel dat ze met elkaar op televisie wilden duelleren, maar de waarheid was dat niemand echt wilde — zelfs niet een begenadigd spreker als Tony Blair. Een belangrijke factor was dat de twee grote partijen, Labour en de Conservatieven, de derde partij, Liberaal Democraten, niet meer aandacht wilden geven dan strikt noodzakelijk.

De televisiezenders voerden hun lobby de laatste tijd op. Door het parlementaire onkostenschandaal was het aanzien van de politiek zwaar geschaad en met debatten zouden politici weer wat aanzien en respect verwerven. (…) Tegelijjkertijd tartte zowel de mediagenieke en soepele debater David Cameron als de leider van de Liberaal Democraten Nick Clegg premier Brown voortdurend om toe te stemmen in een debat.

Pas na lang aandringen zwichtte de in een hoek gebokste impopulaire premier. De lege Labourpartijkas kan ook een rol hebben gespeeld. Die is slechts gevuld met een fractie van wat de rijke Conservatieven tot hun beschikking hebben en de televisiedebatten bieden nu eenmaal driemaal negentig minuten gratis prime time zendtijd.

Hoeveel debatten zijn er, een waar gaan ze over?
Er worden drie debatten georganiseerd:

• 15 april (ITV). Onderwerp: binnenlandse zaken
• 22 april (Sky). Onderwerp: buitenlandse zaken
• 29 april (BBC). Onderwerp: economie

De eerste helft van het debat gaat over het vastgestelde thema, de tweede helft van het debat wordt gevoerd aan de hand van algemene vragen.

Zijn er verder nog regels waar iedereen zich aan moeten houden?
Ja zeker! Na een wekenlang proces van onderhandelen zijn de partijen 76 regels overeengekomen. Zo zijn de 200 mensen in het publiek zorgvuldig geselecteerd op basis van stemvoorkeuren, en mogen zij niet applaudiseren of dingen roepen. Behalve aan het begin en het einde van het debat. Vanavond staat David Cameron in het midden. De vragen zijn zorgvuldig geselecteerd, en persoonlijke vragen worden uitgesloten. En hoewel de zenders zwaargewichten het debat laten presenteren, mogen zij niet doorvragen. De debaters hebben elk een minuut om de vraag te beantwoorden, waarna ze vier minuten met elkaar in debat mogen gaan. In de regels is bovendien opgenomen dat de debaters elkaar aan het einde van het debat de hand moeten schudden.

Waar kan ik het debat zien?
Het debat wordt uitgezonden op de zender ITV. Mocht je die niet kunnen ontvangen, dan kun je het debat ook via internet volgen (stream).

Gaan jullie het debat ook analyseren
Dat zijn we wel van plan! Ik kijk het debat vanavond samen met mijn collega Victor Vlam. Morgen zal ik bij Goedemorgen Nederland een analyse verzorgen van het debat. En waarschijnlijk zullen we het debat ook elders analyseren. (Media klik hier voor contactgegevens.) We zullen hoe dan ook een stukje plaatsen op de debatblog.

Mocht je andere vragen hebben, stel ze gerust hieronder!

Welnee. Deze partijen hebben de beschikking over veel meer gedetailleerd kiezersonderzoek. En ze weten dat de peiling van het EénVandaag opiniepanel niet zoveel zegt, nog los van twijfels over de representativiteit van het onderzoek en de gebruikte methodiek.

Hoe belangrijk is het onderwerp?

Je moet heel voorzichting zijn met het trekken van conclusies uit dergelijke peilingen. Het onderzoek meet weliswaar wat mensen vinden, maar niet hoe belangrijk zij dit onderwerp vinden. Je zou diezelfde groep kiezers spontaan een aantal onderwerpen moeten laten noemen die voor hen doorslaggevend zijn bij het uitbrengen van hun stem op 9 juni a.s. Of je zou deze moeten vragen in hoeverre ze het problematisch vinden dat hun partij op dit punt een ander standpunt inneemt. Zo krijg je informatie die veel relevanter is bij het bepalen van je verkiezingsprogramma.

Het lijkt mij zeer voor de hand liggend dat de 71% van de CDA-achterban die geen probleem heeft met aanpak van de hypotheekrenteaftrek, daar een minder uitgesproken standpunt over heeft dan de 29% die daar wél een probleem mee heeft. Met andere woorden: een aanzienlijk deel van die 29% stemt straks geen CDA als het aanpak van de hypotheekrenteaftrek bepleit, terwijl die 71% drie jaar geleden ook al op het CDA stemde ondanks haar standpunt op dit gebied. Soms kun je het als partij niet veroorloven een deel van je achterban kwijt te raken, ook al moet je daardoor een standpunt innemen waar een minderheid van de achterban zich in kan vinden.

Moeten partijen zich altijd laten leiden door wat hun achterban vindt? Nee, integendeel. Maar het is onjuist om op basis van een opiniepeiling te concluderen dat partijen als het CDA en de VVD niet weten wat hun achterban wil.

Schrijf je je speech helemaal uit? Dan kun je in Microsoft Word eenvoudig zien hoeveel woorden jouw toespraak telt. Er is één probleem: de functie werkt niet goed bij toespraken. Vaak zul je in de tekst willen aangeven welke woorden nadruk verdienen en op welke posities je het beste een korte pauze kunt laten vallen. Veel speechwriters doen dit met puntjes (’…’) of liggende streepjes (’–’). Microsoft Word telt ook zulke puntjes als apart woord. Onhandig, want hoe weet je dan hoeveel woorden je toespraak écht telt?

Op de website van Debatrix hebben we een handige tool gezet die voor jou uitrekent hoelang je speech zal duren. Kopieer de speech vanuit je tekstverwerker in het vak, selecteer jouw spreektempo en zie hoelang je zult spreken.

Hoeveel woorden is ideaal?

Dat hangt heel erg af van de situatie, je publiek en natuurlijk van jou als spreker. Vaak geldt: hoe korter, hoe beter. Wij hebben nog nooit meegemaakt dat iemand klaagde omdat een toespraak te kort was. Bedenk voordat je begint met het opstellen van een toespraak, hoeveel minuten de speech het beste kan duren bij de gelegenheid.

Elke week stuurt Debatrix een overtuigtip waarmee jij je arsenaal aan overtuigingstrategiën kan vergroten. Meld je hier aan om ze elke woensdagmiddag per e-mail te ontvangen!

Jarenlang stond het CDA bekend om haar superieure spin. En jarenlang verprutste de PvdA elke mogelijkheid om de beeldvorming een positieve draai te geven. Des te opmerkelijker was het om de laatste twee weken te zien hoe de PvdA het CDA keer op keer aftroefde in de beeldvorming. Zo verloor de PvdA bij de gemeenteraadsverkiezingen ruim drie keer zoveel zetels als het CDA. En toch was het vooral Jan-Peter Balkenende die in de beeldvorming als verliezer overkwam. Wat ging hier mis?

Hoe Jack de Vries spint…

Helemaal niets, volgens CDA-spindoctor Jack de Vries. Sterker nog: het was een bewuste keuze. Het CDA had er namelijk voor kunnen kiezen om vooral te benadrukken dat de partij de grootste partij was gebleven bij de gemeenteraadsverkiezingen. Of, zoals De Vries het krachtig verwoordde: “Het CDA heeft goud en gaat voor goud!”

Voor die positieve boodschap werd bewust niet gekozen volgens Jack de Vries. Veel lokale CDA-ers waren namelijk enorm teleurgesteld over de verkiezingsuitslag. Raadsleden waren hun zetel kwijtgeraakt, en wethouders dreigen straks hun post te verliezen. Een positieve boodschap van Balkenende had vrijwel zeker gezorgd voor veel onrust binnen de partij.

Het CDA koos er daarom voor om op de verkiezingsavond teleurstelling uit te spreken over het behaalde resultaat. Dat was weliswaar niet goed voor de krantenkoppen op de volgende dag, maar des te verstandiger in de aanloop naar de landelijke verkiezingen. Want juist dan zijn die lokale partijgenoten van cruciaal belang.

…en wat jij daarvan kan leren

Wat kan jij daarvan leren? Als je klanten, collega’s of werknemers erg teleurgesteld zijn, wees dan terughoudend met het brengen van een positief verhaal. Je verliest zo niet alleen aan geloofwaardigheid, maar maakt het ook lastiger in de toekomst een beroep op hen te doen. Wees eerlijk, juist als het slecht gaat. Zelfs de ‘koning van de spin’ weet dat je niet altijd aan alles een positieve draai moet geven.

Meer lezen over spindoctoren? Bestel dan het boek van Maarten Molenbeek en Chris Aalberts: U draait en u bent niet eerlijk.

Elke week stuurt Debatrix een overtuigtip waarmee jij je arsenaal aan overtuigingstrategiën kan vergroten. Meld je hier aan om ze elke woensdagmiddag per e-mail te ontvangen!

We zijn ervan overtuigd dat debatvaardigheden cruciaal zijn voor een goede bijdrage aan samenleving en democratie. Maar we zijn er ook van overtuigd dat de huidige debatinitiatieven zich teveel richten op een kleine elite onder de jongeren. Neem de voor scholieren georganiseerde landelijke debattoernooien. Elf jaar na de introductie van het debat in alle lagen van het onderwijs neemt slechts 0,1% van de jongeren in het basis- en voorgezet onderwijs deel aan zo’n toernooi. Dat kan beter. En, zo vinden wij: dat moet beter!

Na uitgebreid overleg met scholieren, docenten en schoolbestuurders kwamen we tot een belangrijke conclusie: de topdown-aanpak waarbij de nadruk ligt op de organisatie van grote toernooien werkt niet. Bij de organisatie van deze debatevenementen gaat het meeste geld naar projectmanagement, locatie, catering etc. Waar scholen écht behoefte aan hebben zijn twee zaken. Allereerst laagdrempelige debattraining. Training die betaalbaar is en training die kan worden ingepast binnen het lesprogramma. Ook is er binnen het onderwijs veel behoefte aan ondersteuning van scholieren die zelf aan de slag willen, of zelfs het debat verder willen verspreiden binnen hun school.

Die zaken bieden we op debat in de klas.nl. De scholieren krijgen gratis toegang tot debattips, stellingen, oefeningen en debatvormen. Op de site staat alles wat je nodig hebt om zelf te debatteren. Ook bieden we een selectie aan bewezen standaardtrainingen die direct online besteld kunnen worden. Door deze aanpak kunnen we scholen toptrainingen bieden vanaf 250 euro!

We zijn nog op zoek naar partners en ambassadeurs. Meer informatie vind je hier!

Hoe reageert u als raadslid?

a) Ik zeg toe bij de eerstvolgende raadsvergadering vragen te stellen aan de verantwoordelijke wethouder.
b) Ik bereid een motie voor waarin ik de wethouder oproep tot een onderzoek naar de leegfrequentie van glasbakken in de hele gemeente.
c) Ik kondig aan dat ik de problematiek met glasbakken zal onderzoeken, en zonodig voorstellen in de raad zal doen.
d) Ik leg de burger voor dat hij zijn klacht beter kan melden bij het gemeentekantoor.

Als u gisteren tot gemeenteraadslid bent gekozen, dan is dit het soort kwesties waarmee u de komende jaren te maken kunt krijgen. Behoort u niet tot de gemeenteraad, dan weet u in ieder geval wat voor soort antwoorden u op klachten kunt verwachten.

Vanaf vandaag treden er nieuwe raadsleden aan in 419 van de 431 gemeenten en in 21 deelgemeenten in Nederland. Dat zijn een kleine 9.000 mensen, van wie ongeveer de helft voor het eerst plaatsneemt en – als de trend doorzet – meer dan een derde tussentijds opstapt en door vers bloed wordt vervangen.

Na een gekke tijd van campagne voeren worden de lokale politici geconfronteerd met behoorlijk wat werkzaamheden die vrijwel onvergelijkbaar zijn met de werkzaamheden in elke andere functie.

De taak van een raadslid

Van raadsleden wordt veel gevraagd. Niet alleen dat ze het volk vertegenwoordigen en het bestuur controleren, maar ook dat ze een visie neerzetten en uitdragen. Daar komt in praktijk maar weinig van terecht.

Begrijpelijk, want je wordt als raadslid al snel overladen door stapels papier die al dan niet virtueel in je brievenbus belanden. Het is verleidelijk je volledig daarop te concentreren en van vergadering naar vergadering te hupsen. Maar daarvoor ben je niet gekozen. Als raadslid moet je ook een bredere visie voor je gemeente ontwikkelen én je politieke idealen verwezenlijken. Of, zoals dat heet, ‘kaderstellen’.

Het valt op dat veel raadsleden dit belangrijke fundament van de democratie bagatelliseren. Ze benadrukken dat er ‘geen socialistische of liberale stoeptegels’ zijn. Dat is misschien wel waar. Maar met welk geld ze worden neergelegd (en wat daar dus niet mee gedaan kan worden), of ze al dan niet moeten wijken voor groen en welke uitstraling ze het centrum moeten geven – dáár gaat de raad wel degelijk over.

Wat er beter kan in de praktijk

In de praktijk echter worden debatten in de gemeenteraad gedegradeerd tot een wekelijks beoordelingsgesprek met het college van Burgemeester en Wethouders. Daarnaast zijn de meeste debatten volstrekt niet te volgen voor gewone burgers. Het ene raadslid onderstreept het belang van ‘flankerend beleid’, terwijl het andere verwijst naar ‘tabel 146 op bladzijde 98’ van een nota die je ook al niets zegt. Veel raadsleden doen niet eens hun best om hun vergaderingen en debatten begrijpelijk te maken voor de buitenstaander.

Het raadsdebat zou ook de burger aan het denken moeten zetten, niet alleen de intimi die alle stukken bij de hand hebben. Voor raadsleden betekent dat uitleggen, uitleggen, uitleggen. Uitleggen waar je het niet mee eens bent, uitleggen waarom je het er niet mee eens bent en uitleggen wat jij als volksvertegenwoordiger wél wilt. In de raad én in het publieke debat.

Weliswaar laten lokale politici zich steeds vaker zien in de gemeente, maar meestal zoeken ze de publieke opinie pas op wanneer het besluit is genomen. Ze zijn bang anders als ‘visieloze populist’ te worden bestempeld. De waarheid is anders. Een gemeenteraad die het publiek deelgenoot maakt van zijn overwegingen, betrekt niet alleen de ideeën en voorbeelden van de inwoners bij het debat, maar is ook beter in staat het waarom van een beslissing uit te leggen zodra deze is genomen.

En wanneer je als burger weet welke overwegingen er zijn geweest, is het zelfs wanneer je het er niet mee eens bent makkelijker voor jou ongunstig beleid te slikken.

Wat doet u aan de volle glasbak?

Terug naar de glasbak. Want hoe kun je als raadslid het beste reageren op de klacht van deze bezorgde burger? Er is meer dan één goed antwoord. En daaruit blijkt al direct hoe complex het vak van de volksvertegenwoordiger is. Waarschijnlijk is het verstandig om de burger aan te moedigen de klacht zelf in te dienen bij de gemeente én toe te zeggen dat je gaat kijken of het probleem structureel is en ook elders speelt in de gemeente. En om de wethouder pas aan te spreken zodra je hier meer over weet.

Zo vertegenwoordig je het volk, controleer je het bestuur en doe je precies wat je de kiezer tijdens de campagne hebt beloofd: de gemeente een stukje beter maken.

Tips voor het raadslid

1. Leg altijd uit waarom u een bepaald standpunt inneemt. Als politici meer overtuigd zijn van hun gelijk, voelen ze minder de noodzaak hun standpunt te onderbouwen. Een verruiming van de winkeltijden wordt verdedigd met een beroep op de economie zonder uit te leggen waarom het stimuleren van de economie belangrijker zou zijn dan de overlast voor omwonenden.

2. Verpak je boodschap zo dat anderen deze doorvertellen. Politici twitteren zich suf en maken tenenkrommende campagnefilmpjes. Maar ze vergeten regelmatig iets belangrijkers: een krachtige boodschap die een toehoorder zich weken later nog herinnert, en kan doorvertellen.

3. Spreek met burgers, niet alleen met belangengroepen. Niet iedere burger is even mondig. En lang niet elke belangengroep vertegenwoordigt een groot belang. Als volksvertegenwoordiger heeft u de lastige taak om iedereen te vertegenwoordigen, juist ook zij die niet anders vertegenwoordigd worden.

4. Ga in debat met andere raadsleden en bedel niet om toezeggingen bij het college. De raad is de baas. In feite doet de wethouder wat deze met de gemeenteraad heeft afgesproken. Die raad beslist in meerderheid wat dat is.

5. Realiseer je dat het debat niet alleen in de raadszaal plaatsvindt. Het debat wordt vaak beperkt tot de raadsvergadering. De werkelijkheid is anders, weet iedereen die het landelijke debat over de AOW-leeftijd heeft gevolgd. Dit werd uitgebreid gevoerd in de kranten, met folders en tijdens demonstraties.

6. Zoek de samenwerking met lokale media. Beschouw journalisten niet als de vijand, ook al schrijven ze een keer iets naars over uw partij. Lokale journalisten zoeken naar voor de burger interessante informatie, en die kunt u bieden. Bouw een relatie op. Zo bereikt u veel meer dan met het fanatiek verspreiden van persberichten.

Tips voor de burger

1. Overtuig raadsleden voordat zij publiekelijk een standpunt hebben ingenomen. Raadsleden zijn net mensen. Ze veranderen niet graag van mening. Sterker nog: ze volharden nog liever in een standpunt waarvan ze weten dat het onjuist is, dan dat ze toegeven dat ze er eerder naast zaten. Daar komt nog eens bovenop dat politici in de media als ‘draaier’ worden weggezet zodra zij zich laten overtuigen. Pogingen om politici tijdens de inspraakmogelijkheid van een raadsdebat te overtuigen, zijn dan ook tot mislukken gedoemd. Bij de meeste gemeenteraden staat de uitkomst van het debat dan allang vast. Veel effectiever is het om in een eerder stadium contact te zoeken met de verschillende fracties.

2. Redeneer vanuit het raadslid, niet vanuit je eigenbelang. Je vond die nieuwe skatebaan een fantastisch initiatief. Totdat de wethouder voorstelde om de voorziening recht tegenover jouw huis aan te leggen. En zo gaat het continu in de lokale politiek. Iedereen wil een auto, maar niemand wil een weg voor zijn deur. Raadsleden worden voortdurend geconfronteerd met burgers die enkel vanuit hun eigenbelang redeneren. Ze ontwikkelen een schild tegen dit ‘not in my back yard’ gedrag. Bedenk dat de argumenten die jou hebben overtuigd van een standpunt, lang niet altijd de beste argumenten zijn om een raadslid te overtuigen. Probeer vanuit het raadslid te redeneren!

3. Blijf respectvol en richt je tot de twijfelende fractie. Wanneer de emoties rondom een politiek besluit hoog oplopen, kan het heel erg opluchten om de frustraties van je af te schreeuwen (inspraakavond) of schrijven (ingezonden brief). Daarbij richten de meeste burgers zich merkwaardig genoeg vooral tot de fractie waarmee ze het grootste meningsverschil hebben – de fractie die ze het minst snel zullen overtuigen dus. Het is veel effectiever om je te richten tot de fracties die nog twijfelen over het politieke besluit. Blijf daarbij altijd respectvol. Je riskeert anders dat de twijfelende partij jou het gelijk niet langer gunt.

Door Lars Duursma en John Bijl. Dit artikel verscheen vandaag op de opiniepagina van zowel nrc.next als NRC Handelsblad. Beide auteurs coachen politici en trainen gemeenteraden voor trainingsbureau Debatrix.