GroenLinks snapt het — eindelijk
GroenLinks moet zich nadrukkelijker onderscheiden van de Partij van der Arbeid en de Socialistische Partij. Dat stelt een evaluatiecommissie van de partij, die de laatste twee verkiezingen onder de loep heeft genomen. GroenLinks riep de kiezers vooral op om links te stemmen, en niet om voor GroenLinks te kiezen. Daarmee maakte de partij dezelfde fout als de Partij van de Arbeid. De SP was de enige partij op links die duidelijk uitlegde waarin zij anders was dan de andere partijen op links. GroenLinks lijkt eindelijk te begrijpen waar de essentie van overtuigen om draait. Lees verder »
Piet Hein Donner waarschuwde het Nederlandse volk dat een verwerping van de Europese Grondwet weleens tot oorlog zou kunnen leiden. Het mocht niet baten. Pakt de Nederlandse overheid het deze keer slimmer aan? Op weblog GeenStijl.nl stond deze week een fascinerend 
Tenminste, dat 
Jan-Peter Balkenende is wat betreft debatteren geen natuurtalent. Maar hij is wel een goede leerling. Sinds de verkiezingsdebatten in 2003 is hij enorm vooruitgegaan. Meer dan vroeger weet hij zijn gespannen trekjes verborgen te houden voor de camera. Hij kneep tijdens het RTL-debat zijn vingers bijna fijn van de zenuwen. Maar wel buiten beeld. Zijn wat houterige optredens roepen vaak uiteenlopende reacties op. Qua houding (hij staat stijf, beweegt weinig) en qua taalgebruik („toch?”) komt hij nog steeds onzeker over. Maar aan de andere kant geldt in de politiek: hoe meer macht, hoe minder armbewegingen. En dus oogt hij als een staatsman, in tegenstelling tot de druk bewegende Bos. 
„U bent niet eerlijk en u draait.” De woorden van Maxime Verhagen en later Jan Peter Balkenende dreunen nog lang na bij Wouter Bos. Als je iets maar vaak genoeg herhaalt, dan wordt het vanzelf de waarheid. Een groot probleem voor Bos is dat hij het beeld een ‘draaier’ te zijn zelf versterkt. Met groots gemak wisselt hij van debatstijl. Soms is hij een typische oppositieleider (fel, populistisch), dan weer de toekomstige premier (rustig, statig). Het ene moment speelt hij zonder terughoudendheid op de man („Henk Kamp is geen knip voor de neus waard”). Even later beklaagt hij zich erover dat de andere partijen teveel „op de man spelen” en hem „kapot” proberen te maken. 
Marco Pastors is een geduchte tegenstander in ieder debat. De lijsttrekker van EénNL beheerst meerdere debatstijlen die hij achteloos afwisselt. Soms zit hij ogenschijnlijk onverschillig en onderuitgezakt aan tafel, terwijl hij zo nu en dan een cynische opmerking of grap maakt om het publiek te paaien. Dan weer debatteert hij fel, interrumpeert hij vaak en laat hij zijn tegenstander nauwelijks aan het woord. Niet zelden geeft hij rustig antwoord op een vraag, om seconden later een verbale mokerslag uit te delen („Balkenende heeft een zekere consistentie in zijn falen”). Het maakt hem tot een veelzijdige en onvoorspelbare debater. 
André Rouvoet (ChristenUnie) gelooft in eerlijke politiek. Dat benadrukt hij graag en vaak. „Ik zou mijn auto zo aan hem uitlenen”, grapte Joost Eerdmans (EénNL) onlangs in het tv-programma Rondom Tien om te onderstrepen hoezeer hij de lijsttrekker van ChristenUnie vertrouwt. De kracht van Rouvoet schuilt niet zozeer in zijn rustige en beschaafde debatstijl, maar meer in zijn consistentie. Zijn constante houding maakt hem authentiek en dus geloofwaardig. Daardoor wordt hij bijna nooit in de rede gevallen. 
Voor de camera’s van RTL gingen Balkenende en Bos in debat. Debatrix-oprichter Lars Duursma, zelf aanwezig in de studio, doet verslag.
„Ik heb een broertje dood aan populisme”, zei Femke Halsema vorige week tijdens een debat over collectief geluk. Debatten wil ze puur op inhoud voeren. En daartoe haalt ze veelvuldig procedures, cijfers en statistieken aan („op bladzijde 167 van de Macro Economische Verkenning staat dat er in 2002 6,6 miljoen banen in Nederland waren”). Door deze debattechniek verliest Halsema het verhaal achter de cijfers wel eens uit het oog. „Als het wegvallen van de huurtoeslag wordt meegenomen”, constateerde ze tijdens de Algemene Beschouwingen, „dan komen mensen met alleen een AOW negatief uit.” 
Overtuigen is overdrijven. Dat beseft Geert Wilders (Partij van de Vrijheid) als geen ander. „Het bestuur van de plaatselijke jachtvereniging in Appingedam gaat voortvarender te werk!”, sneerde hij vorige week naar minister Hirsch Ballin (CDA), toen bleek dat het ministerie van Justitie nauwelijks voortgang had gemaakt met een boerka-verbod. De uithaal is typerend voor Wilders. Zijn uitspraken zijn vaak ongekend hard. „Laat de hoofddoekjes maar wapperen op het Malieveld,” zei hij twee jaar geleden in een interview, „ik lust ze rauw.” En: „Nederland is voller dan vol!” Wilders gebruikt veel beladen woorden. 
