Afgelopen zondag gaf Jolande Sap, de kersverse leider van GroenLinks haar eerste grote speech. Dat ging niet soepel. “Ik moet nog wennen aan die mooie applausjes,” zo verklaarde Sap zelfs tijdens haar speech. Kijk mee naar deze compilatie van alle momenten waarop ze applaus krijgt — of juist niet.
Geen moment kwam de speech echt uit de verf. Dat kwam met name door de ongemakkelijke momenten die ontstonden rondom elk applaus. Ervaren sprekers weten hoe ze applaus kunnen regisseren, zodat mensen in de zaal weten wanneer ze moeten en kunnen applaudisseren. Jolande Sap deed dat niet. Daarom kreeg ze soms het applaus niet dat ze juist wél verwachtte. Andere keren kreeg ze het wel, maar niet spontaan.
Laten we de applausmomenten eens doornemen.
Applausmoment #1: “Krachtige, maatschappelijke coalities, zoals u hier vandaag ook aanwezig, die maken hét verschil!”
Wat vooral opvalt is de pijnlijke stilte tussen het laatste woord van Sap en het applaus van haar toehoorders. Sap laat zelf een stilte vallen en eist het applaus als het ware op. Hierdoor lijkt het applaus niet spontaan te zijn. En als het applaus eenmaal op gang komt, dan gaat ze er niet goed mee om. Zelfvoldaan kijkt ze al knikkend het publiek in.
Hoe kan dit beter? Sap had haar oneliner kunnen afsluiten met een claptrap, een formulering die bedoeld is om applaus op te wekken. Sap had bijvoorbeeld een drieslag kunnen gebruiken: ”Krachtige coalities, maatschappelijke coalities, mensen zoals u…die maken het verschil!” Dezelfde inhoud, iets anders geformuleerd maar een veel grotere kans op applaus. Als het met de juiste intonatie wordt uitgesproken zullen mensen applaudisseren voor het einde van deze oneliner.
Lees verder »
Victor Vlam | 18-01-2011 | politiek, speechen | reacties (1)
Victor Vlam is trainer, coach, debatleider en debatdeskundige bij Debatrix. Hij voerde campagne voor Barack Obama, trainde Europarlementariërs in de aanloop naar de verkiezingen en analyseert regelmatig debatten in de media.